BİR YOL
Her gün yürüyoruz. Bir yol var oradayız. Bu yüzden bazen sanıyoruz ki tek bir yol var. Bazen ayaklarımızı takip ederken bazen kayboluyoruz. Bilemiyor insan, bulamıyor. Nereden gitmeli, ne yapmalı. Belki de sorun burada başlıyor, -meli -malı diye cümle kurduğumuz yerde. Hem zaten zihinden çıkıp yüreğimizle hareket etmeliydik. Bunlar hep zihnin kurmacası, korkuları, kaygıları... Oysa yürek öyle mi? O hep bilir gerçeği. Ama ben hep duyabilir miyim onun sesini? Bu cümle de kulağa zihnin sesi gibi gelmiyor mu? Bazen düz bazen yokuş bir yol bu. Kesin olan ise şu; Kötü hissettiğinde de, karıştığında da, hatta kayboldun sandığında bile, Her şey yolunda, buradasın. Tam da olman gereken yerde. Sevgiyle...