SEN KİMSİN

-
   
     Her zaman fikirleri vardı, hiç susmadılar. Bazen kelimeler yoktu; güldüler, gözlerini devirdiler, başka yöne baktılar, belki görmediler. Ama hiçbir zaman yetmedi, bitmedi.

Nasıl yaşamalısın, nasıl konuşmalısın, nasıl oturmalısın, nasıl giyinmelisin, nasıl gülmelisin,  nasıl yürümelisin, neyi sevmelisin, neyi bilmelisin, neyi konuşmalısın, nerede olmalısın, hangi mesleği seçmelisin...

    Sonra ne istediğini, ne sevdiğini, kim olduğunu bilmeni beklediler. Durmamanı, sistemin içinde olmaya devam etmeni, sistemi devam ettirmeni istediler.
Büyümeni bile istediler. İnsan ne zaman büyür sahi?
Onlar çizdi, onlar yazdı sen oyna istediler. Peki oynamak istemediğinde ne olur?
Hala orada mısın, hala içeride, hala ait?
Hala sen misin?
Peki kendi kurallarınla oynamak istediğinde ne olur? İşte o gün başlarsın bunu hissetmeye hangileri senin, sen hangisisin.

Onların her zaman fikirleri vardı, ya senin?
Sahi sen kimsin?

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

BİR YOL

-
Resim
  Her gün yürüyoruz. Bir yol var oradayız. Bu yüzden bazen sanıyoruz ki tek bir yol var.  Bazen ayaklarımızı takip ederken bazen kayboluyoruz.    Bilemiyor insan, bulamıyor. Nereden gitmeli, ne yapmalı.    Belki de sorun burada başlıyor, -meli -malı diye cümle kurduğumuz yerde.  Hem zaten zihinden çıkıp yüreğimizle hareket etmeliydik.  Bunlar hep zihnin kurmacası, korkuları, kaygıları... Oysa yürek öyle mi? O hep bilir gerçeği. Ama ben hep duyabilir miyim onun sesini?  Bu cümle de kulağa zihnin sesi gibi gelmiyor mu? Bazen düz bazen yokuş bir yol bu.  Kesin olan ise şu; Kötü hissettiğinde de, karıştığında da, hatta kayboldun sandığında bile, Her şey yolunda, buradasın. Tam da olman gereken yerde.                                                      Sevgiyle...
Devamı

Normal

-
Resim
  K imi evrensel kimi kültürel bir sürü norm vardır hayatımızın içinde. Bunları çoğu zaman fark etmeyiz çünkü her yaşam modeli norm kılıfıyla örülü ve örtülüdür. Normlar davranışlarda gözlemlenir, yazılı kurallar değildir fakat gruptaki kişiler bunları bilir ve bu davranışı sergileyenler ile sergilemeyenler birbirinden toplum içinde ayrılır.  Bir şeyleri "normal" yapan ya da yapmayan işte bu normlardır. Peki daha küçük bir alanda normlara bakacak olursak, ne zaman normlara dönüşür ve bir normu temsil eder hale geliriz?   Hangi noktada, yaşam biçimimizin ya da kültürümüzün bu etkisi, bizim kişiliğimiz olur ya da öz benliğimize bu kılıfı giydirir? Mesela alışveriş merkezinin içinde elimizde karton kahve bardağı taşımak bir zamanlar tuhaf gelirken günümüzde normal bir hal almıştır ve dikkat çekmemektedir. Oysa turşu dolu bir bardak taşımak dikkat çeker ve kişiler kahve bardağına baktığından daha uzun süre turşu bardağına bakar. Evet artık görmek değil bakmaktır bu ba...
Devamı

Ne İstiyoruz

-
Resim
  N e istiyoruz hakikaten? Zaman zaman, beklentilerimiz mi yüksek mükemmeliyetçi mi davranıyoruz diye öz eleştiri yaparken buluruz kendimizi. Bu noktada, diğer insanlar hayatlarından memnunken kendimizin hayatı sorgulama nedenini merak ediyoruz. Diğerlerinin elindekiyle yetindiğini düşünüp bizim elimizdekinin bizi tatmin etmeyen bir şey olduğunu düşünürüz. Peki o zaman tatmin edecek şey ne olabilir?   Lüks evler, lüks arabalar, yeni bir telefon almak ya da alışveriş yapmak, "ideal bir meslek" sahibi olmak gibi zırvalardan bahsetmediğimi biliyorsunuz. Bu o kadar sığ ve somut bir mesele değil. Bu yüzdendir meselenin ya ruhani bir anlayışla ya da sahip olduğumuz perspektifle ilgili olduğunu düşünmem. Mesele perspektif ise elimizdekiyle yetinmek yerine elimizdekiyle ilgilenmek mi tatmin eder, ilgilenmeye değecek bir eldeki oluşturmak mı? Değiştirirken seçimi nasıl yapmalıyız  ya da değişimin tatmin edeceğini hangi noktada anlarız?   Mükemmeli kovalıyork...
Devamı